Ahmed Şirani

Osmanlı Devleti’nin son dönem ulemalarından olan Ahmed Şiranî rençper bir ailenin oğlu olarak 1879 yılında Gümüşhane’nin Şiran kazasında dünyaya gelmiştir. Medrese tedrisatı gören Şiranî, 1909 senesinde icazet almıştır.
Ahmed Şiranî, daha önce bitirmiş olduğu medrese eğitiminden sonra kadılık eğitimi verilen medresede eğitimini sürdürmüştür. Hicri 1331 (1912-1913) yılında Fatih Camisi’nde ders vermeye başlamıştır. Hicri 1332 (1914) tarihinde Medresetü’l-Kuzat’tan iyi derece ile mezun olmuş ve bu suretle medrese eğitimini tamamlamıştır.
Ahmed Şiranî, 5 Ağustos 1918 tarihinde Darü’l-Hikmet-i İslamiye Birinci Sınıf katipliğine getirilmiştir. 28 Ocak 1919 tarihinde de Darü’l-Hikmet-i İslamiye azalarının makale ve yazılarının neşredildiği Ceride-i İlmiye’nin müdürlüğüne tayin edilmiştir. Ancak bu görevi kısa sürmüş ve 9 Nisan 1919 tarihinde istifa etmiştir.
1 Eylül 1919 tarihinde yükseköğrenimin görüldüğü Sahn Medresesi fıkıh müderrisliğine atanmıştır. Bu görevden evvel medrese eğitimlerinin üç kademesinden birinci kademesini teşkil eden ve “İbtidai Hariç” olarak adlandırılan birimde de müderrislik yapmıştır.
Umur-u Şer’iye ve Evkaf Vekaleti tarafından 14 Şubat 1923 tarihinde, dini hizmetlerde istihdam edilen vaiz, imam vs. görevlilerin yetiştirilmesi maksadıyla teşekkül ettirilen Medresetü’l-İrşad müdürlüğüne tayin edilmiştir. Ancak 3 Mart 1924 tarihinde medreselerin ortadan kaldırılması üzerine açıkta kalmıştır.
1 Ekim 1925’te Konya’da bulunan imam hatip okuluna müdür ve aynı zamanda öğretmen olarak tayin edilmiştir. Bu okul da 1 Eylül 1926 yılında kapatılmıştır. Bu tarihten sonra eğitim ve öğretim ile alakası kesilen Şiranî, bir süre yayıncılık faaliyetinde de bulunmuş ve Medrese İtikatları, Hayrü’l-Kelam ve İ’tisam adlarını taşıyan üç ayrı dergi neşretmiştir. İstiklal Mahkemelerinde de yargılanıp aklanan âlim, 1942 yılında vefat etmiştir.